Mari join..:)

Sunday, February 14, 2010

monolog dalaman seorang anak

harini sabtu.sehari sebelum chinese new year day.anak itu tidak pulang ke rumah seperti mana cuti2 yang sebelumnya di mana anak ini sangat suka pulang walaupun die sedar betapa lecehnye perjalanan pulang ke rumah itu.walaupun tidak memerlukan sampan atau feri atau naik pacuan 4 roda untuk sampai ke rumah,tapi masih penat dengan perjalanan menaiki kapal terbang,bas,keretapi dan kereta yang memerlukan masa lebih kurang 7 jam.wah!lame juga ye.ni pertama kali anak itu mengira jam yang die tempuh selama ini.hmmm..

kerana semalam anak itu sudah tiada kelas jadi die bangun tengahari.jam 11.maaf,anak itu sekarang mengalami masalah tidur malam.mungkin simptom tidur tak lena,mandi tak basah,makan tak kenyang sedang melanda diri beliau.saya pun kurang periksa.2jam kemudian,kawan kepada anak ini menelefon beliau."huda,ko dah siap ke belum?"beliau menjawab:"belum,jadi ke?aku sakit perut la".kawan beliau menjawab:"dan dan ko sakit perut.siap cepat.jap lagi aku datang.aku tunggu kat tempat kite tunggu beatrice semalam."beliau jawab:"ok2.jap aku siap."

kemudian beliau berfikir,"patut tak aku pergi.ghase2 macam maleh.ahh,pergi jele.bukan kene bayo pon."tengok ke luar tingkap.alamak.hujan pulak.sejuknya.pakai sweater la.selepas lebih kurang sejam,di airport."jom makan kat old town lagi.hati berkata,"old town lagi?dahle malam semalam baghu makan kat old town ni.em takpele,dari pegi mcD or KFC."note:budak ni repent dari makan mcD sebab terlanjur makan double prosperity minggu lepas.dia sungguh tak berdaya.kesian.

around 3.30.The friend of her said,"i should go in."then beliau pun say gudbye to the friend and walk away.tiba2 beliau mencadangkan,"hey jom pergi menara tinjau tengok our fren."her friend said"mana menara tinjau?".beliau jawab:"sane".dalam hati beliau,"tak dapat balik, nengok oghang balek pon jadi le."sambil meninjau,beliau berfikir,"alah,nyese pulak tak balek.tapi kalo balek nanti aku tak buat keghoje.dahle keghoje menimbun.sabo le huda,bukan lame pon lagi kamu kena bertahan.sabo sabo."

Sepanjang perjalanan pulang.beliau masih bermonolog sendirian."hmm sedihnye tak balik."kemudian beliau membelek-belek telefon beliau sambil berfikir:"kalau ye pon aku tak balek,xkanle haram sorg pon tak teringt nak telipon aku kat sini.kang aku teghoyak sape nak pujuk aku?dahle aku baghu frust ni.megholoh jele keghoje aku kang.dah tak tau nak buat ape."sambil menangis dalam hati.


p/s:"hmm mak,tak nak ke telipon anak mak sorg ni?xsedih ke uda xbalik?"huhu.

No comments:

Post a Comment